Ne nedir :

arkadasfan

arkadasfan Yazdı...



Nargilenin Tarihi, nargile içmenin raconları

09 Mayıs 2014 Bu içerik 5.403 kez okundu.

Nargile'nin Tarihi
İnsanoğlu ilk olarak milattan önce keşfetti tütünü... İbadet amacıyla yaktıkları tütün yapraklarının verdiği keyfi fark eden insanlar, o günden beri onu hayatlarında vazgeçilmez kıldı. Tütün, tarih boyunca çeşitli medeniyetler tarafından şekillendirildi. Pipo oldu, puro oldu, sigara oldu, ağızlarda çiğnendi. Ancak hiçbir şekil, tütün ile nargile kadar bütünleşmedi.

Hindistancevizi'nin dışındaki tütün benzeri tabakayı yakan ve cevizin içine soktukları kamışla keyif yapan Hintliler, asırlar sürecek olan nargile geleneğini de başlatmış oldular. Nargile, aradan geçen yüzyıllar sonunda bir kültür haline dönüştü. Dede torununa miras bırakacak kadar değer verdi nargilesine... Kimi zaman sultanların başucunda yerini aldı, kimi zaman ise hak ettiği ilgiden mahrum bırakıldı. Nargile ve nargile çevresinde oluşan göz kamaştırıcı kültür, bugün yine o ihtişamlı günlerine yeniden dönmenin hazırlığını yapıyor. Tütüne sihir katan kültür, gün geçtikçe daha fazla ilgi, sevgi görmeye devam ediyor.

Doğu kültürünün önemli bir parçası olan nargilenin ismi Farsça'da 'Hindistancevizi' anlamına gelen "nargil" kelimesinden geliyor. Araplarca "şişa", İranlilarca ise "kalyan" olarak adlandırılan nargilenin ilk örnekleri Hindistan'da ortaya çıktı. Hindistancevizinin içi boşaltıldıktan sonra kabuğuna bir kamış sokularak yapılan ilk nargile, hintkeneviri tüketimine yeni bir boyut katarken, hindistancevizi ise zamanla yerini kabağa bıraktı. Gün geçtikçe yaygınlaşmasının ardından da porselen ve bronz gövdeli nargileler ortaya çıktı ve bunları çini, gümüş ve cam gövdeli nargileler izledi.

Önce İranlilar, sonra Araplar arasında yaygınlaştı.

Araştırmacıların 'sohbet medeniyeti' diye tanımladığı Osmanlı ise tütünü tanıdığı 16. y.y dan bu yana nargileyi içine çekip, dumanını göğe savuruyor. Muhabbet erbablarının vazgeçilmez dostu nargile, bu misyonunu günümüzde de hiçbir şey yitirmeden sürdürüyor. Çünkü tiryakilere göre tek başına nargile içmenin hiçbir anlamı yok! Bu nedenle nargile kahveleri hâlâ en koyu sohbetlerin başlıca mekanı olma özelliğini koruyor.


Nargileyi tanıyalım
Marpuç: Nargilenin gövdesinden dumanın çekildiği uca kadar, hortum dahil bölümün tümü. Marpuçun hortumu, koyun derisinden yapılıyor.
Sipsi: Marpucun ucuna takılıyor ve içmek isteyen herkese bir tane veriliyor. Maliyet nedeniyle genelde plastikten. Mermer, kehribar ya da gümüş olanları da mevcut.
Lüle: Tütünün konulduğu ve üzerine közün yerleştirildiği seramik kap.
Tepsi ve rüzgarlık: Tepsi, yere kül düşmesini engeller, rüzgarlık ta közün sönmesini.
Şişe: Su konulan cam bölüm.
Ser: Dar ve uzun olan boyun kısmı.
Tömbeki: Aromalı tütünler çıkmadan önce kullanılan tek nargile tütünü. Hatay'da yetiştiriliyor ve aromalılardan daha sert. Güçlü bir ciğer gerekiyor.
Mangır: Nargile kömürü uzun süre dayanmalı. Bu nedenle yanmış ve alevi kalmamış meşe kömürü kullanılıyor. Amatörce nargile yakmak isteyenler, kolayca tutuşan mangır kömürü kullanıyor.

Nargile içmenin raconu

Nargile içmenin de bir adabı var. Marpucu alt kısmından tutacaksınız ve ağır ağır dumanı çekeceksiniz. Duman suda süzülürken çıkan ses ayrı bir tat eriyor bu keyfe. Dumanı sigara gibi içinize çok çekmeyeceksiniz. Havayı nefes alır gibi çekmelisiniz ki şişedeki su fokurdasın ve tütün yansın.
Nargile şişesinin içindeki sıvı bildiğimiz Sapanca suyu. Suyun üzerinde bir hava boşluğu var ve siz marpuçtan nefes çektiğinizde gelen hava, bu boşluktan geliyor. Sonra hava çıkacak başka bir yeri olmadığı için sudan vakum yapıyor ve oluşan vakum üstteki lülenin tütününü yakıyor. Gelen duman suyun içinde süzülerek ve soğuyarak size ulaşıyor (sigaradan en büyük farkı da dumanın soğuk olması ). Yani su tütündeki zararlı maddeleri süzüyor ve soğutuyor.

Tütünü de özel

Tömbeki, nargileye özgü özel bir tütün. Bu sigara, puro, enfiye gibi diğer tütünlerden daha kısa boylu, daha geniş, daha tıknaz bir bitki. Yaprakları daha esmer, daha küçük, daha etli ve tütünden daha dayanıklı. Virginia ve Burley tütünlerinde yüzde 3-4, Türk tütünlerinde yüzde 1-2 olan nikotin oranı, tömbekide yüzde 10'a kadar çıkabiliyor. Tömbeki Türkiye'de Hatay - Samandağ ve Konya - Hadim bölgelerinde üretiliyor. Tütün gibi toplanıyor, ama farklı işlemlerden geçiyor.
Tömbeki lüleye yerleştirildikten sonra üzerine odun kömürü ateşi konur. Nargilenin en büyük keyfi muhabbeti, çünkü tek başına içilen nargile tiryakilere göre bir şey ifade etmiyor. İşte hem muhabbet ihtiyacından hem dumanına katlanmak zor olduğundan, nargileciler nargile kahvelerine gidiyorlar. Muhabbet özelliği, sigaradan kurtulmanın ve nargile tiryakisi olmanın en önemli nedenidir. Eğer nargile bilerek içilirse, sigardan çok daha az zararlı olduğu söyleniyor. Bir doldurum en az bir buçuk saat sürüyor, ehli olanlar bu süreyi dört saate kadar çıkarabiliyor.
Aromalı tütün için de çok fazla seçenek mevcut. Benim gördüğüm, 29 çeşit aromalı tütün satılıyor piyasada. En çok tercih edilenler ise elmalı, kapuçinolu, naneli, limonlu, tropik şeklinde sıralanıyor. Bir de kapuçinoluda su yerine süt kullanıyolar. Ben sevmedim ama keyiftir, denenebilir.

Nargile içerken nelere dikkat etmeli?
- Közden sigara yakmayın, yaktırmayın.
- Nargile yüksek bir yere koyulmaz. Görgüsüzlük olarak kabul edilir.
- Nargileyi ortak içiyorsanız, marpucu doğrudan partnerinizin eline vermeyin. Masaya bırakın oradan alsın.
- Ve nargilede, nargile tütününden başka bir şey içmeyin



Nargile nedir?

Nargile bir tütün içme aracıdır. Ortadoğu ve Güney Asya’da başlayıp günümüzde tüm dünyada kullanılan bir tütün içme aracıdır. Doğunun kültürünü yansıtan bir obje haline gelen Nargile; kullanıcının bir hortum(Marpuç) yardımıyla içine çekmesi, közün etkisiyle tutuşan tütün dumanının sudan süzülüp geçerek hortum içerisinden devam etmesini sağlayan bir düzenektir. Süregelen bunca zaman içerisinde nargilenin içim adabı, şekli ve yöntemleri beli başlı geleneklere sahip olmuştur.



Nargile Tarihi

Nargilenin ilk keşfi Hindistan’da başlamıştır. Hintliler hindistancevizi’nin dışındaki tütüne benzer tabakayı yakarak cevizin içerisine soktukları bir kamışla keyif yapmışlardır ve bu şekilde ilk nargilenin temelini atmışlardır. Nargilenin temeli Hindistan’da atılsa da, yayılması ilk İran’da başladı, Araplar devam ettirdi ve Osmanlıda yaşatıldı. Osmanlı’da nargile çok çabuk kabul gördü, yayılması çok hızlı oldu ve insanlar benimseyerek hayatlarının bir parçası haline getirdiler. Nargile üzerinde İslam dininin etkilerini görmek çok mümkün, ser kısmının bir cami minaresini andırması tesadüf değildir ve şişe üzerindeki motifler genellikle dini ögeleri içermektedir.

Nargile İran’da “Kalyan” Araplarda ise “Narcile” diye adlandırılır. Osmanlı nargile tütünü olan tömbekiyi ilk İran’dan getirtmiştir ve uzun yıllar boyunca nargile İstanbul Tophane’de, İzmir Kemeraltı’nda ve Ankara Gençlik Parkı’nda tömbeki olarak sunulmaya devam edildi.. Genellikle orta yaş insanlarının muhabbetlerine eşlik eden bu tömbeki nargilenin yakın dönemlerde aromalı çeşitlerinin çıkmasıyla genç kitle tarafından da kabul gördü ve artık Türk halkının hayatı içerisinde önemle yerini aldı.


Tömbeki Tütünü

Nargileye özel bir tütün olan Tömbeki sigara, puro, enfiye gibi diğer tütünlerden daha kısa boylu ve daha geniş tıknaz bir bitkidir. Virginia ve Burley tütünlerinde %3-4 Türk tütünlerinde %1-2 olan nikotin oranı tömbekide ise %10′a kadar çıkabilmektedir. Türkiye’de tömbeki Hatay – Samandağ ve Konya – Hadim bölgelerinde üretilmekte ve işlenmektedir. Tütün gibi toplanmasına rağmen daha farklı işlenmektedir. Tömbeki nargile yapılmadan önce tütün yıkanarak acısı alınır ve lüleye yerleştirilmeden önce bir tütün yaprağına sarılır daha sonra üzerine odun kömürü konur ve yakılır.

Aromalı Tütünler
Aromalı nargile tütünü çeşitleri oldukça fazladır. Hemen hemen aklınıza gelebilecek her türlü aromada tütün mevcuttur. Aromalı tütünün içimi hafif, damak tadına sahip olması ve muhabbete iyi bir ortak olmasından dolayı genç kitle tarafından büyük oranda kullanılmaktadır. Böyle bir kitleye hitap eden nargilenin, sayılabilecek 55 farklı çeşitte aroması mevcuttur.


Mimar Sinan ve Nargile
Osmanlı döneminde bir birinden harika eserlere imza atan Mimar Sinan, Süleymaniye Camii’nin yapımı için Kanuni Sultan Süleyman’dan emir alır ve caminin tam ortasında nargile içer. Kanuni, bu durum karşısında köpürür ve Sinan’a: “Bre Sinan bu ne rezilliktir. Bu mübarek çatı altında nargile ile keyif çatıyorsun” der. Ancak Sinan’ın nargilesi keyif nargilesi değil bizzat Sinan’a mahsus ince zekanın bir sonucudur. Çünkü cemaatle kılınan namazlarda, insan nefesleri ve cami içinde yanan yağ kandilleri, havayı kirletebilir; böylece süslemelerin, tavanların, üzerlerinde is birikimine neden olabilir. Bunun için Sinan caminin giriş kapısının üzerine bir hava tahliye aralığı yapmıştır. İşte, Sinan o anda nargilesiyle bu tahliye aralığını deniyordur.

Kültür Haline Gelmesiyle Belirle Adaplara da Sahip Olmuştur



Genel görgü kuralları gereği yüksek sesle konuşmak ve etrafın sükunetini bozmamamız gerek.
Nargile ateşinden sigara yakılmamalıdır. Bu görgüsüzlük olarak nitelendirilir.
Ayrıca köz tepsisine sigara külü atılmaz.
Nargile hiçbir zaman kendinizden ve çevredeki nargilelerden yüksek bir yere konmamalıdır.
Eğer nargile bir başkasıyla ortak içiliyorsa imame(sipsi) kullanılmalıdır.
Nargilenin marpucu ise asla doğrudan diğer kişinin eline verilmemeli, masaya bırakılmalı ve diğer kişi oradan almalıdır.
Marpucun ortasından tutulur.
Nargile hızlı içilmez. Çabucak bitirerek kalkmak keyf-ehli zihniyetle bağdaşmadığı için genel felsefeye aykırıdır. Normal bir içim hızı ile bir nargile birkaç saatte biter.
Dumanı sigara gibi içmek yerine nefes alır gibi çekmek gerekir(pipo içer gibi), böylece fokurdama sesi güzel gelmelidir. Duman ağır ağır çekilir.
Ve nargilede, nargile tütününden başka bir şey içilmez!
Nargilenin en önemli özelliklerinden biri de tömbeki tütününden daha çok meğessel (yani meyve aromalı) nargile tütününün içiliminde içiçiye vermiş oldugu haz ve keyiftir.

---------------------------------------------


Nargile Nedir Nargilenin Tarihi

İnsanoğlu ilk olarak milattan önce keşfetti tütünü. İbadet amacıyla yaktıkları tütün yapraklarının verdiği keyfi farkeden insanlar, o Günden beri onu hayatlarında vazgeçilmez kıldı. Tütün, tarih boyunca çeşitli medeniyetler tarafından şekillendirildi. Pipo oldu, puro oldu, sigara oldu, ağızlarda çiğnendi. Ancak hiçbir şekil, tütünle “nargile” kadar bütünleşmedi.

Hindistancevizi'nin dışındaki tütün benzeri tabakayı yakan ve cevizin içine soktukları kamışla keyif yapan Hindliler, asırlar sürecek olan nargile geleneğini de başlatmış oldular. Nargile, aradan geçen yüzyıllar sonunda bir kültür haline dönüştü. Dede torununa miras bırakacak kadar değer verdi nargilesine. Kimi zaman sultanların başucunda yerini aldı , kimi zaman ise hakettiği ilgiden mahrum bırakıldı. Nargile ve nargile çevresinde oluşan göz kamaştırıcı kültür, bugün yine o ihtişamlı günlerine yeniden dönmenin hazırlığını yapıyor. Tütüne sihir katan kültür, Gün geçtikçe daha fazla ilgi sevgi görmeye devam ediyor.

Zamansızların işi
Doğu kültürünün önemli bir parçası olan nargilenin ismi Farsça'da ‘Hindistancevizi' anlamına gelen “nargil” kelimesinden geliyor. Araplar'ca “Şisa”, İranlılar'ca ise “Kalyan” olarak adlandırılan ‘nargile'nin ilk örnekleri Hindistan'da ortaya çıktı. ‘Hindistancevizi'nin içi boşaltıldıktan sonra kabuğuna bir kamış sokularak yapılan ilk nargile, hintkeneviri tüketiminine yeni bir boyut katarken, ‘Hindistancevizi' ise zamanla yerini kabağa bıraktı. Gün geçtikçe yaygınlaşmasının ardından da porselen ve bronz gövdeli nargileler ortaya çıktı ve bunları çini, GümüşCam gövdeli nargileler izledi. Önce İranlılar sonra da Araplar arasında yaygınlaştı.

Araştırmacıların 'sohbet medeniyeti' diye tanımladığı Osmanlı ise tütünü tanıdığı 16′ncı yüzyıldan bu yana nargileyi içine çekip, dumanını göğe savuruyor.. Muhabbet erbablarının vazgeçilmez dostu nargile, bu misyonunu günümüzde de hiçbir şey yitirmeden sürdürüyor. Çünkü tiryakilere göre tek başına nargile içmenin hiçbir anlamı yok. Bu nedenle nargile kahveleri hâlâ en koyu sohbetlerin başlıca mekanı olma özelliğini koruyor.

Nargile tiryakileri arasında oldukça yaygın bir deyim var: “Bu meret zamansızların işi”… Çünkü bir nargileyi içmek için en az 2 Saati gözden çıkarmak gerekiyor. Bu süre de oldukça derin sohbetlerin başlaması için fazlasıyla yeterli oluyor.

Zahmetli ama lezzetli
Nargile içmek ne kadar lezzetli ise hazırlanışı da bir o kadar zahmetli. Dışarıdan çok basit bir olaymış gibi görülen nargilenin içilecek duruma gelmesi için binbir türlü işlem gerçekleştiriliyor. Nargile, ‘Rüle, Ser, Marpuç ve Şişe'den oluşuyor. Tütünün konulduğu bölüme Rüle, nargilenin uzun gövdesine Ser, içinde dumanı filtre eden Suyun olduğu ve meşhur fokurdamaların geldiği bölüme Şişe, dumanı şişeden alan ve ağıza ulaştıran hortuma ise Marpuç ismi veriliyor.

Nargilenin en önemli öğesi tütün. Tömbeki ismi verilen tütün, kıyıldıktan sonra geceden ıslamaya bırakılıyor. Üzerine nemli havlu örtülüp bir süre bekletiliyor. Nargilenin iyi olmasının sırrı da bu tavının iyi olmasında yatıyor. Tömbeki suyun içinde belirli bir süre bekletildikten sonra özenle lüleye sarılıyor ve servisten önce Suyu sıkılarak rülelere, yani tütünün konduğu delikli tablaya yerleştiriliyor ve tütün çelik şişlerin yardımıyla tam ortadan deliniyor. Rüleye yerleştirilen tömbeki, yine ıslatılmış ancak ikiye bölünmüş ve kalın damarları alınmış bir tütün yaprağıyla sarılıyor. Daha sonra sere yerleştirilerek kısa boylu bir meşe ağacı türü olan pırnal kömüründen elde edilmiş köz ile yakılıyor. Bu klasik yani birkaç yıl öncesine kadar Osmanlı ve milletler tarafından kullanılan tömbeki türü.

Ballı güllü capuccinolu
Bir de bunun yanısıra günümüzde Mısır'dan getirtilen ve adına bahri veya Arap tömbekisi denilen bir tömbeki türü daha var. Bunlar fermente edilmiş meyvelerden elde ediliyor ve özellikle gençler rağbet ediyor. Bu tür tömbekiler, elma, nane, kayısı, çilek, muz, Limon, ananas gibi keskin kokulu meyve veya Bitkilerden yapılıyor.

Son dönemde Suudi Arabistan'dan getirilen ve en pahalı tömbeki türü olarak nitelenenler ise ballı, güllü ve capuccinolu olanlar. Şişe bölümüne konulan Su ise zaman zaman içilen tütün çeşidine göre değişebiliyor. Örneğin capuccinolu ya da muz aramolı tütün içmek isteyenler, dilerlerse şişeye su yerine süt doldurtuyorlar.

TÜTÜN Amerika'nın keşfinden 110 sene sonra 1601-1603 yılları arasında Osmanlı'ya girerek kullanılmaya başlanır. Önceleri sadece yabancı memleketlerden yapılan tütün ithalatından gümrük vergisi almakla yetinilirken, tütün tiryakilerinin çoğalması üzerine dönemin din uleması tütün kullanımına karşı fetva çıkarır. Fetva üzerine de Padişah I. Ahmet tütün içmenin yasaklanması hususunda bir ferman yayınlar. Ancak, I. Ahmet'ten sonra tahta geçen Sultan Mustafa ve II. Osman devirlerinde tütün yasağının önemli bir etkisi olmaz.

OSMANLI 16.YÜZYIL'DA TANIDI
TÜTÜN Amerika'nın keşfinden 110 sene sonra 1601-1603 yılları arasında Osmanlı'ya girerek kullanılmaya başlanır. Önceleri sadece yabancı memleketlerden yapılan tütün ithalatından gümrük vergisi almakla yetinilirken, tütün tiryakilerinin çoğalması üzerine dönemin din uleması tütün kullanımına karşı fetva çıkarır. Fetva üzerine de Padişah I. Ahmet tütün içmenin yasaklanması hususunda bir ferman yayınlar. Ancak, I. Ahmet'ten sonra tahta geçen Sultan Mustafa ve II. Osman devirlerinde tütün yasağının önemli bir etkisi olmaz.

NARGİLENİN ANATOMİSİ

SİPSİ

Nargileyi ekonomik hale getiren sonradan yapılmış bir ek. Marpucun ucuna takılıyor ve içmek isteyen herkese bir tane veriliyor. LÜLE: Tütünün içine bastırılmadan konduğu ve üzerine közün yerleştirildiği seramik kap. TÖMBEKİ: Aromalı tütünler çıkmadan önce kullanılan tek nargile tütünü. MANGIR: Nargile kömürü uzun süre dayanmalı. Bu nedenle yanmış ve söndürülmüş meşe kömürü kullanılıyor. MARPUÇ: Nargilenin gövdesinden dumanın çekildiği uca kadar, hortum dahil bölümün tümü.

AĞIR AĞIR İÇİLMELİ
“Her yiğidin bir yoğurt yemesi vardır” denilse de nargileden asıl keyfi almak için mutlaka içim tekniğini de bilmek gerekiyor. Her tiryaki kendine göre bir zevk alma biçimi belirlemiş. Ancak hepsinin de buluştuğu ortak nokta “ağır, ağır içmek gerektiği”

İşte ustalarına göre nargile içme teknikleri
Öncelikle sigara gibi değil pipo gibi içiliyor. Yani, Havayı nefes alır gibi çekmelisiniz ki şişedeki su fokurdasın ve tütün yansın.

Bu arada iki içim tekniği var: Göbekten ve göğüsten. Göğüsten içim yorucu olduğu için göbekten içim tercih ediliyor. Bu yöntemde dumanı diyaframınızı kullanarak midenize çekiyor ve üflüyorsunuz. Nargile
şişesinin içindeki suyun üzerinde bir Hava boşluğu var ve siz marpuçtan nefes çektiğinizde gelen duman, bu hava boşluğuna geliyor. Sonra hava çıkacak başka bir yeri olmadığı için sudan vakum yapıyor ve suyun içinde süzülerek size ulaşıyor. Nargileyi sigaradan ayıran en büyük fark ise dumanın suyun içinde soğuması ve bu aşamada tütünün içindeki zararlı Maddelerin filtre edilmesi.

Nargilenin de dili var
Nargilenin etrafında çevrelenen sohbet kültürü, beraberinde insana has iletişim sözcüklerini de beraberinde getirmiş. Bunlardan nargileyi anlatan ve en çok bilineni ise “Maşa, Meşe, Köşe, Ayşe” kelimeleri.. Yanyana geldiklerinde tatlı bir ahenk veren bu kelimelerin her biri aslında bir çok şeyi anlatıyor. Tütünün olduğu yerde olmazsa olmazlardan biri olan ateş beraberinde “maşa”yı getirmiş. Nargilenin közlerini her dem tazelemek mutlaka maşaya ihtiyacınız var. “Meşe” ise, ateşin olmazsa olmazı. Çünkü nargilenin közünun mutlaka meşe odunundan yapılmış olması gerektiğini anlatıyor. Nargilenin en önemli özelliklerinden biri de şüphesiz ki rast- gele bir mekanda içilmemesi. Hem nargile kültürüne olan saygı hem de alınan keyfin olur olmaz
sebeplerle bölünmemesi açısından kendinize mutlaka bir “köşe” bulmanız gerekiyor. Tekerlemenin son kelimesi “Ayşe” ise hizmet edenlere verilen lakab. Servis yapan garsonların güleryüzlülüklerini ve hizmetlerinin kalitesini Ayşe kelimesi belirliyor.

MİMAR SİNAN DA İÇMİŞTİ AMA KEYİFTEN DEĞİL
Osmanlı'nın en parlak döneminde birbirinden muhteşem eserlere imza atan Mimar Sinan'ın da nargile kullandığı bilinmektedir. Ancak Mimar Sinan'ın kullanım amacı keyiften öte tamamen mesleği ile ilgilidir. Süleymaniye Camii'nin yapımı için Kanuni Sultan Süleyman'dan emir alan Mimar Sinan, caminin tam ortasında nargile içer. Kanuni, bu durum karşısında köpürür ve Sinan'a: “Bre Sinan bu ne rezilliktir. Bu

mübarek çatı altında nargile ile keyif çatıyorsun” der. Ancak Sinan'ın nargilesi keyif nargilesi değil bizzet Sinan'a mahsus ince zekanın bir sonucudur. Çünkü cemaatle kılınan namazlarda, insan nefesleri ve cami içinde yanan yağ kandilleri, havayı kirletebilir; böylece süslemelerin, tavanların, üzerlerinde is birikimine neden olabilir. Bunun için Sinan caminin giriş kapısının üzerine bir hava tahliye aralığı yapmıştır. İşte, Sinan o anda nargilesiyle bu tahliye aralığını deniyordur.

NARGİLENİN RACONU OLMAZ MI
Her ortamın gelenekselleşmiş görgü kuralları olduğu gibi nargilenin de kendine göre bir raconu ve geleneği var. Dedelerinden ve babalarından nargile kültürünü devralan müdavimlerin aşina olduğu bu kurallar, her ne kadar gençler tarafından rağbet görmese de oldukça ilginç: l Nargile havadar ve sakin mekanlarda içilmelidir. l Yüksek sesle konuşmak ve etrafın sukunetini bozmak raconu da bozar. l Asla nargile ateşinden sigara yakılmamalıdır. Mecbur kalındığında kömür közü maşa ile tutulmalı ve öyle yakılmaldır.

l Nargile hiçbir zaman kendinizden ve çevredeki nargilelerden yüksek bir yere konulmamalıdır. Bu büyük bir görgüsüzlük olarak kabul edilir. l Eğer nargile başka bir arkadaş ile ortak içiliyorsa şipsi kullanılmalıdır. Nargilenin marpucu ise asla direkt arkadaşın eline verilmemeli, Masaya bırakılmalı ve diğer içecek olan kişi oradan almalıdır.



Başlıca aromalı tütün çeşitleri:

Mango
Limon
Portakal
Nane
Vişne
Şeftali
Muz
Çilek
Kavun
Cappucino
Kırmızı elma
Yeşil elma
Karamel
Yasemin
Vanilya
Karışık
Üzüm
Kahve
Hindistan Cevizi
Gül
Bahreyin elması
Sütlü Cappucino

* * *

Nargile için kömürün hazırlanması:

Nargilenin en önemli özelliği kömürüdür.

Kömürü tütünün üstüne fazla koyarsanız tütün yanar, dumanla birlikte acı bir tat ağzınıza gelir.

Kömürü tütünün üstüne az koyarsanız kömür yeterince yanmaz, ağzınıza hava gelir.

Evde nargile hazırlamanın en zor tarafı nargilenin kömürünü hazırlamaktır. Eğer kömürü hazırlarsanız sorunu çözmüş demeksinizdir.

Piyasada quick kömür denilen hızlı yanan kömürler vardır. Bunlar normal mangan kömüründen farklıdır.

Kömürlerin bir veya iki parçasını ocak ateşi üstünde yaklaşık 3-4 dakika yakınız.

Kömürün tamamen yanma işleminin bitip koz olduğunu anlamak için ocağın altını kapatınız. Eğer duman çıkıyorsa kömürün yanması henüz bitmemiştir.

Evde, kapalı mekanda normal mangan kömürü ile koz elde etmeye çalışmayınız. Ocağın üstünde normal mangal kömürünün yakılması ne yazık ki mümkün değildir. Eğer piknik gibi bir ortamda mangal bulursanız nargilenizi hemen hazırlayınız.

Nargile hazırlamaya kömürünüz köz olarak hazır oldukdan sonra başlayınız.

Öncelikle nargilenin en önemli unsurlarından biri, belki de en önemlisinin kömür olduğunu belirtmek isterim. Çünkü iyi yanmamış bir kömür nargile zevkinizi sıfırlayacağı gibi karbonmonoksit zehirlenmesi riskini de barındırır. Bazı arkadaşlar bunu nargile kafa yaptı diye algılasa da işin aslı, tansiyonunuzu tehlikeli sınırlara düşüren ve elinizin ayağınızın tutmamasını sağlayan zehirlenmedir. Köz de göreceğiniz siyahlık, dumanda ortaya çıkacak sarılık ve boğazda meydana gelecek olan yanma bunun habercisidir. Daha fazla zorlamadan ya korları tazeleyin veya tazeletin ya da nargile içmeyi bırakın.

Evde kaliteli tütün ve güzel yakılmış bir kömür ile yapacağınız nargilenin keyfini hiçbiryerde bulamazsınız ( İstanbul da ki tüm nargile mekanları test edilmiştir, başka yazıların konusu). Ancak evde köz hazırlamanız için genellikle nargilecilerdeki gibi köz takımı alıp meşe pırnal kömürü bulup saatlerce onu yakmaya çalışmanız nargile keyfinizi başlamadan bitirir. O yüzden ev için sıkma kömürlerden kulanmak daha mantıklıdır.

Kömürleri evde ocakta yakmak belli bir süre sonra bu keyfinizin anneniz, sevgiliniz, eşiniz tarafından veto edilmesine, evden kovulmanıza varabilir. O yüzden evde kömür hazırlamanın en kolay ve zahmetsiz yolu elektrikli ocaklardır. Bildiğimiz en ilkel yaylı rezistanslı ve taşlı ocaklar bu iş için biçilmiş kaftandır. Her kullanımdan sonra araya dolan külleri fırçalamayı ve üfürmeyi unutmayın.

Amerika ve Avrupa da ki sitelerde satılan aşağıda resmi bulunan versiyonları kadar ( 40 Euro) estetik olmasa da işinizi ekonomik yoldan ( 14 TL) çözecek en güzel üründür.

Eveet şimdi gelelim yazımızın ana konusuna. Kömürleri değerlendirmek için kendimce bir kömürde önemli olan kriterleri ve bu kriterlerden alacakları puanları belirleyecek bir sistem düşündüm. Bu kriterler bir kömür için temelde kolay yanması, sağladığı ısı, dayanma süresi, kül ve kokudur. Piyasada ki kömürleri bu kriterler doğrultusunda değerlendirmeye çalışalım.

KEFO Nargile Kömürü
Piyasada bulabileceğiniz evde elektrikli ocakta yakmaya en uygun nargile kömürüdür. 2 tipi vardır, üçgen ve kare şeklinde. Üçgen olanın yanması daha kolay ve pratiktir.

Kolay Yanma: 9/10 -- Sağladığı Isı: 8/10--Dayanma Süresi 7/10--Kül: 6.5/10--Koku : 8/10 Toplam: 77/100

Al Ankae Nargile Kömürü


Kaliteli kömürlerden bir diğeridir.


Kolay Yanma: 8/10 -- Sağladığı Isı: 8/10--Dayanma Süresi 7/10--Kül: 7/10--Koku : 8/10 Toplam:76/100

Kalyan Nargile Kömürü

Isı ve dayanma süresi bakımından çok başarılı bir kömürdür. Ancak yakarken petrolümsü bir koku heryeri kaplar ayrıca içerkende hafifi bir koku almaya devam edebilirsiniz.

Kolay Yanma:6.5/10-- Sağladığı Isı:9/10--Dayanma Süresi:9/10--Kül:7.5/10-Koku: 5,5/10Toplam:75/100

Metsan Fındık Kabuğu Kömürü

Kolay Yanma:6.5/10-- Sağladığı Isı: 7/10--Dayanma Süresi: 7/10--Kül: 7/10--Koku: 7/10 Toplam:69/100

Carbopol Ring Hızlı Kömür

Çakmak ile kolayca tutuşturabileceğiniz ve bir süre üfledikten sonra nargilenizin üzerine koyup kullanabileceğiniz kömür. Genelde petrol bazlı içerikler bulundurdukları için bu tip kömürler müdavimler arasında çok tutulmamaktadır ancak pratik olması yadsınamaz.

Kolay Yanma:10/10-- Sağladığı Isı: 7/10--Dayanma Süresi: 6/10--Kül: 7/10--Koku: 6/10 Toplam:72/100

* * * *

Nargile’yi İlk İçiş


Nargileyi ilk defa içtiginizdeki koşullar sizin nargileye yaklaşımınızı ve fikirlerinizi etkileyecektir.

Nargileyi ilk defa içtiginizde,

1- Havadar bir yerde oturun. Tercihan açık havada olun. Yoksa çok iyi havalandırılmış bir yerde için. Nargileyi içmediğiniz zamanlarda temiz hava solumanız gerekir. Eğer ortam dumanlıysa sürekli nargile içiyor gibi olursunuz ve bu ilk gün için ağır gelir.

2- Kendinize ait bir nargileyi için. Başkasının nargilesinden otlanmayın. Baktınız olmuyor, içemiyorsunuz nargileyi bırakırsınız.

3- İlk içtiginizde, tömbeki nargilesi içmeyin. İlk içişte en iyisi elmalı nargiledir.

4- Kömürünüzü büyük parçalardan koydurmayın. Küçük kömür ile tütün yanmaz, duman hafif hafif gelir. En iyisi siz kendinizi deneyimli ateşçinin eline bırakın.

5- Mümkünse gürültüsüz ortamda olun. Nargilenin yanında oyun oynamak gibi, kız arkadas gibi dikkatinizi dağıtacak şeyler olmasın.

6- Mümkünse ilk nargile içme deneyiminiz evde olmasın. Kömür hazırlama, ateş düştü gibi şeylerle uğraşmayın.

7- Nargile içerken karnınızın aç olmaması gerekir.

* * *


Nargileyi Kullandıktan Sonraki İşlemler:

Nargileyi kullandıkdan sonra

1- Lüle üstündeki kömürü, aliminyomu, içindeki tütünü atınız.

2- Lüleyi, üst tepsiyi yıkayınız.

3- Seri çıkartınız.

4- Marpucu çıkartınız.

5- Şişenin içindeki suyu boşaltıp, temizleyiniz.

Nargilenizi süs amacıyla evinizin baş köşesine yerleştirmek istiyorsanız, lülenin ve serin kurumasını bekleyiniz.

Nargile Temizligi:

Sürekli kullandığınız nargileniz için:

1- Şişe: şişenizi her kullanmanızda temizleyip içini boşaltınız. Zamanla tütünlü su iz bırakabilir.

2- Ser: Ser içi zamanla kömür külü tutar. Ayda bir temizleme fırçası ile temizleyiniz.

3- Marpuç: Marpucunuzu ayda bir fırça ile temizleyiniz.

Ayda bir temizleme tavsiyesi nargilenin günde iki kez içildiği varsayımına göredir.


* * * *

Nargile Cafe açmak ruhsata bağlıdır. 28 Mayıs 2013 tarihinde 28660 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan tebliğ, nargile şişelerinde yer alacak sağlık uyarılarının şekli, boyutları ve uygulamaları hakkında bilgileri içeriyor

Yorumlar

Henuz yorum eklenmedi ilk ekleyen siz olun .Yorum Ekle
b